مقايسه روش هاي جداسازي بيوفيلم هاي باكتريايي تشكيل شده بر سطوح لوله هاي انتقال آب و وسايل استفاده شده در شيردوشي در دامداراي ها

بيوفيلم هاي باكتريايي بسته به تركيب و محل ايجاد مي توانند سودمند يا زيان آور باشند. تشكيل آنها در لوله هاي انتقال آب و استفاده شده در شيردوشي در دامداري ها مي تواند مشكلاتي را ايجاد نمايدو منبع بالقوه اي براي آلودگي باشد. در اين تحقيق با توجه به توانايي تشكيل بيوفيلم توسط باكتري با سيلوس سوبتيليس با برخورداري از خصوصيات ويژه انتخاب گرديد. ابتدا امكان تشكيل بيوفيلم بر روي قطعات مختلف پلاستيك (پلي وينيل كلرايد، پلي پروپيلن و پلي اتلين گيكول)، فلزآلومينيوم و شيشه در دماي 4،30،37 درجه سانتيگراد مورد مطالعه قرار گرفت. بر روي تمام سطوح مورد استفاده بيوفيلم با سيلوس سوبتيليس تشكيل شد. و دماي بهينه تشكيل بيوفيلم آن 30 درجه سانتيگراد تعيين گرديد. دو روش جداسازي بيوفيلم ها شامل زدودن با سوآپ و ورتكس بكار رفت و بازده هر روش محاسبه گرديد. روش ورتكس بازده و كارايي بيشتري براي جداسازي سلولهاي چسبيده و بيوفيلم-ها از سطوح مختلف داشت. شمارش تام پرگنه هاي حاصل از بيوفيلم مشخص كرد كه احتمال چسبيدن باكتريها به سطوح پلاستيكي به خصوص پلي پروپيلن بيشترين و سطوح شيشه اي كمترين بود.در واقع چسبيدن سلول هاي باكتري با توجه به خاصيت فيزيكي سطوح به نسبت 2-2/1 برابر ممكن است متغير باشد .نتايج اين مطالعه مي تواند به انتخاب لوله هاي مناسب براي انتقال مايعات بويژه آب و كاهش آلودگي در دامداري ها كمك كند.