مروري بر پليمرهاي پيزوالكتريك، روش هاي قطب‌دهي و اندازه‌گيري خواص پيزوالكتريك در پليمرهاي نيمه‌بلوري

از مواد پيزوالكتريك، در ساخت حسگرهاي پيزوالكتريكي استفاده مي‌شود. در واقع حسگر، مبدلي الكترومكانيكي است كه امواج و نيروهاي مكانيكي را به علامت‌هاي الكتريكي و برعكس تبديل مي‌كند. خاصيت پيزوالكتريك ابتدا در سراميكها كشف شد. اما به دليل نياز به مواد پيزوالكتريك با سطح بزرگ و انعطاف‌پذيري زياد در بسياري از كاربردها و نيز به دليل قيمت نسبتا ارزان و فناوري توليد ساده، پليمرها مورد مطالعه قرار گرفتند. حسگرها و عملگرهاي پيزوالكتريك پليمري از فرايندپذيري مناسبي برخوردار مي‌باشند. اين فرايندپذيري مناسب به دليل وزن اندك، چقرمگي، قابليت توليد به صورت مساحت ‌هاي وسيع و نيز امكان برش و ايجاد اشكال پيچيده است. از اين رو، در اين مقاله در ابتدا به بررسي خاصيت پيزوالكتريك و ويژگي‌هاي مورد نياز در پليمرها براي ايجاد اين خاصيت در آن‌ها (مكانيزم و مولفه‌هاي كليدي مورد نياز براي ايجاد پيزوالكتريسيته در پليمرهاي نيمه بلورين) پرداخته و در ادامه مفصلا به بررسي روش‌هاي مختلف قطب‌دار كردن پليمرهاي پيزوالكتريك و نيز انواع روش‌هاي اندازه‌گيري پاسخ پيزوالكتريك مي‌پردازيم.