تيپ‌شناسي و روش تحقيق مطالعات همكاري علمي در ايران

Typology and Research Methodology of Studies in Scientific Collaboration done in Iran

در اين مقاله شناسايي و معرفي پژوهش‌هاي انجام شده در زمينه همكاري علمي در ايران به لحاظ تيپ‌شناسي نويسندگان و روش تحقيق به كار رفته است. روش انجام تحقيق و گردآوري داده‌ها: پژوهش حاضر با رويكرد فرا تحليل انجام گرفته و داده‌ها نيز از مرور پژوهش‌هاي گذشته و جستجو در پنج پايگاه اطلاعاتي گردآوري شده است. نگاهي به 40 مقاله منتشر شده نشان مي‌دهد كه عمده‌ترين روش تحقيق (80 درصد) در مطالعات همكاري علمي در ايران از نوع علم سنجي و سپس تحقيقات پيمايشي است. به لحاظ تيپ‌شناسي، 60 درصد مقاله‌هاي منتشر شده تا كنون زير نظر يك استاد با همراهي يك دانشجو يا كارشناس صورت گرفته است. روند توليدات مقاله‌ها از سال 79 تا 93 نيز سير صعودي را نشان مي‌دهد. از ميان پايگاه‌هاي اطلاعاتي بررسي شده، پايگاه مگيران (بانك اطلاعات نشريات كشور) 100 درصد مقاله‌ها اين موضوع را پوشش مي‌داد و بيشترين جامعيت را نسبت به چهار پايگاه پژوهشگاه اطلاعات و مدارك علمي ايران (ايرانداك)، پايگاه اطلاعات جهاد دانشگاهي، پايگاه نورمگز وكتابخانه ملي ايران داشت.

To identify research methodology and authorsʹ typology in the field of scientific collaboration.The study was conducted by using meta-analysis approach and review of previous published research. Considering 40 published papers, show that the main research methodology (80%) was survey. In terms of typology, 60% of articles were published under the supervision of a teacher or expert accompanying by a student. The number of articles was increased in the duration of the study from beginning till the end.