بررسي راهكارهاي طراحي معماري بر كاهش اثر جزاير حرارتي شهري

خرد اقليم ها و كيفيت هوا در فضاهاي شهري از منافع بزرگ براي رفاه شهروندان است. كنترل جزاير حرارتي شهري از مهمترين نگراني ها براي بهبود راحتي و سلامت انسان به خصوص در مناطق با آب و هواي گرم است. به دست آوردن آسايش حرارتي در داخل ساختمان نسبتا آسانتر بوده در صورتي كه در فضا هاي باز بدست آوردن اين آسايش بسيار دشوارتر است و به همين دليل خيلي كمتر روي آن كار شده است. جزاير حرارتي در مقياس بزرگ بيشتر مربوط به نحوه شهرسازي مي باشد ولي در مقياس كوچكتر يكسري اصول و قواعدي وجود دارد كه مي توان در جهت كنترل آن موثر باشد. كنترل انرژي تابشي خورشيد، استفاده و هدايت مناسب جريان باد و ايجاد رطوبت در فضا اصول اصلي در اين راستا هستند كه شامل راهكارهايي بر معماري ساختمان و منظره اطراف آن خواهد بود از جمله رعايت فاصله و ارتفاع مناسب ساختمان ها نسبت به هم، استفاده از سطوح سرد با قابليت كمتر جذب نور، استفاده از آب نماها و آبفشانها و ... كه اولويت بندي آنها با توجه به شرايط ويژه مي تواند تغيير كند و در اين پژوهش مورد بررسي قرار مي گيرند.