بررسي ارتباط كيفيت خواب و خواب آلودگي با غيبت از كار

Investigation of the Relationship of Sleep Quality, Sleepiness and Sickness Absence

مقدمه: اختالات خواب در بين جمعيت شاغل بسيار رايج بوده و يكي از مشكلات مهم سامت م يباشد. اختالات خواب تاثير منفي بر عملكرد شغلي دارد. مطالعه حاضر با هدف بررسي ارتباط كيفيت خواب و خواب آلودگي با غيبت از كار انجام شده است. روش كار: اين مطالعه به صورت مقطعي و بر روي 400 نفر از كاركنان شاغل در يك شركت گاز به روش نمونه گيري تصادفي ساده انجام شد. در اين مطالعه پرسشنام ههاي كيفيت خواب پيتزبورگ و به عنوان ابزار پژوهش مورد استفاده قرار گرفت. براي تحليل داد هها )KSS( خواب آلودگي كارولينسكا و شاخص ضريب همبستگي اسپيرمن استفاده شد. Mann-Whitney U از آزمون 56 % داراي كيفيت خواب / 43 % از افراد مورد مطالعه داراي كيفيت خواب مطلوب و 8 / يافت هها: 2 نامطلوب بودند. آزمو نهاي آماري مشخص ساخت كه بين ميانگين تعداد روزهاي غيبت از كار در شاخص ضريب )P = 0/ افراد با كيفيت خواب مطلوب و نامطلوب، اختاف معني داري وجود دارد ) 0001 نشان داد كه ارتباط نمره خواب آلودگي با تعداد روزهاي غيبت از كار )? = 0/ همبستگي اسپيرمن ) 777 .)P = 0/ از نظر آماري معنادار است ) 0001 نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه ارتباط مستقيم و قوي بين كيفيت خواب و خواب آلودگي و غيبت از كار در افراد مورد مطالعه وجود دارد و با كاهش كيفيت خواب و افزايش ميزان خواب آلودگي افراد، تعداد روزهاي غيبت از كار آ نها نيز افزايش م ييابد.

Introduction: Sleep disorder is very common among employees and is considered as one of the crucial health problems. Sleep disorders have a negative impact on job performance. The present study was regarding the relationship of sleep quality, sleepiness and sickness absence. Methods: This cross-sectional study was conducted on 400 employees of a gas company through random sampling. The study data were collected using the Pittsburg Sleep Quality Index (PSQI) and the Karolinska Sleepiness Scale (KSS). Mann-Whitney U test and Spearman’s correlation coefficient were applied for data analysis. Results: While %43.2 of the participants enjoyed satisfactory sleep quality, %56.8 had unsatisfactory sleep quality. Statistical tests indicated a significant difference in sickness absence of the personnel with good and poor sleep qualities (P = 0.0001). Spearman’s correlation coefficient (? = 0.777) indicated a statistically significant correlation between sleepiness index and sickness absence (P = 0.0001). Conclusions: The results showed a strong positive correlation in sleep quality, sleepiness index of the personnel and sickness absence; i.e. along with decline in sleep quality and incline in sleepiness, the personnel’s sickness absence increased.