بررسي رابطه سبك هاي رهبري مديران با يادگيري سازماني در مدارس

هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه سبك­هاي رهبري مديران با يادگيري سازماني در مدارس مقطع متوسطه شهرستان ري است. اين پژوهش از نوع توصيفي– همبستگي بوده و جامعه آماري آن معلمان و كادر اجرايي دبيرستان­هاي دخترانه و پسرانه شهرستان ري است و 738 دبير از ميان 1792 نفر به­عنوان نمونه پژوهش در نظر گرفته شدند. براي تعيين سبك رهبري و يادگيري سازماني از دو پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. براي تعيين پايايي از تحليل عاملي و روش لوپ استفاده شد و در نهايت، پايايي محاسبه شده براي پرسشنامه سبك رهبري به­روش آلفاي كرونباخ 87/0 و براي پرسشنامه يادگيري سازماني 94/0 به­دست آمد. براي تجزيه و تحليل داده­ها، روش آمار توصيفي و آمار استنباطي(رگرسيون چندگانه به­روش گام به­گام و ضريب همبستگي پيرسون) به­كار گرفته شد. نتايج پژوهش نشان داد بين سبك­هاي رهبري مديريتي، مشاركتي، تبادلي، اخلاقي، پست مدرن، و اقتضايي با يادگيري سازماني رابطه معنادار و مثبت وجود دارد و اين متغيرها در مجموع 63 درصد واريانس يادگيري سازماني را تبيين مي­كنند. رهبري مشاركتي بيشترين سهم را در تبيين يادگيري سازماني دارد(45 درصد). به بيان ديگر، مدارسي كه مدير آنها داراي سبك رهبري مشاركتي است، از يادگيري سازماني در حد مطلوبي برخوردار هستند.