اثربخشي آموزش مهارت هاي ارتباطي به مادران بر سازگاري اجتماعي، پرخاشگري و پيشرفت تحصيلي فرزندانشان

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش مهارت­هاي ارتباطي به مادران بر سازگاري اجتماعي، پرخاشگري، و پيشرفت تحصيلي فرزندان انجام گرفت. جامعه آماري شامل 50 نفر از مادران دانش­آموزان دختر مقطع دبيرستان شهر تهران بودند كه به روش نمونه­گيري خوشه­اي انتخاب و با گمارش تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار داده شدند. پس از انتخاب نمونه، برنامه آموزش مهارت­هاي ارتباطي با رويكرد شناختي­ـ رفتاري گروهي( به مدت 10 جلسه­، يك روز در هفته و هر جلسه به مدت 3 ساعت) براي مادران گروه آزمايشي اجرا شد. دانش­آموزان هر دو گروه، مقياس سازگاري اجتماعي و پرسشنامه پرخاشگري را در دو مرحله پيش و پس­آزمون تكميل كردند و نمرات معدل تحصيلي دانش­آموزان در نيمه اول و دوم سال تحصيلي ثبت شد. داده­هاي حاصل با روش تحليل كواريانس و اندازه­گيري مكرر تحليل شدند. نتايج نشان داد كه برنامه مداخله بر هر سه متغير تاثير معني­دار داشته است. بنابراين، مي­توان گفت آموزش مهارت­هاي ارتباطي به مادران باعث بهبود سازگاري اجتماعي، پرخاشگري، و پيشرفت تحصيلي فرزندان مي­شود. پيشنهاد مي­شود آموزش مهارت­هاي ارتباطي در مدارس مد نظر قرار گيرد و اثربخشي آن بر والدين و دانش­آموزان بررسي شود.