اندازه‌گيري فاكتورهاي مؤثر بر نيروي چنگش بر اساس استاندارد پيشنهادي

مقدمه: اندازه‌گيري نيروي چنگش يكي از پارامترهايي است كه در پزشكي و علم ارگونومي كاربرد دارد. اين مطالعه داراي 2 هدف اصلي بود. اول تعيين رابطه بين عوامل آنتروپومتريك بر قدرت چنگش دست، دوم اولويت‌بندي اين متغيرها در پيش‌بيني قدرت چنگش دست. روش‌ها: اين مطالعه از نوع كاربردي بوده و بر روي 204 نفر انجام شد و 14 بعد دست با استفاده از كوليس ديجيتالي (ساخت شركت Mitutoyo، ژاپن) با رزولوشن 0.01ميلي‌متر و دقت 0.01 ميلي‌متر اندازه‌گيري شد. قدرت چنگش در كليه افراد شركت‌كننده در اين پژوهش به وسيله دستگاه داينامومتر مدل jamar مطابق توصيه انجمن درمانگران دست آمريكا (ASHT يا American Society of Hand Therapists) اندازه‌گيري شد. يافته‌ها: نتايج نشان دادند كه بين قدرت چنگش و ابعاد دست رابطه مستقيم وجود دارد. ضريب همبستگي پيرسون نشان مي‌دهد رابطه مستقيمي بين ابعاد دست، طول قد، شاخص توده بدن و قدرت چنگش وجود دارد و دست غالب به‌طور معني‌داري قوي‌تر از دست ديگر بود.فاكتور قد با ضريب همبستگي 0.63 و بعد از آن بيشترين پهناي دست (عمودي) با ضريب همبستگي 0.33 در قدرت چنگش نقش به‌سزايي داشته است. نتيجه‌گيري: از آن‌جا كه وسيله‌ي اندازه‌گيري قدرت چنگش در همه صنايع وجود ندارد لذا به راحتي مي‌توان از پارامترهاي قد و پهناي دست براي پيش‌بيني قدرت چنگش دست افراد استفاده نمود.