ارتباط ميان گونه هواها‌ي شهر اصفهان و مرگ و مير ناشي از بيماري‌هاي دستگاه تنفسي

مقدمه: سلامتي در جامعه به عنوان سرمايه‌گذاري شناخته مي‌شود و آب‌ و ‌هوا، از تأثيرگذارترين عوامل بر سلامتي است. هدف از اين مطالعه تعيين گونه‌ هواها و رابطه‌ي هر يك از آن‌ها با مرگ‌ومير ناشي از بيماري‌هاي سيستم تنفسي در اصفهان مي‌باشد. روش‌ها: در اين پژوهش، با استفاده از 44 متغير اقليمي، در يك دوره پنج‌ساله و از طريق نرم‌افزار MATLAB، گونه هواهاي غالب اصفهان مشخص گرديد. پراكندگي زماني گونه‌ هواها و هم‌چنين مرگ‌ومير در اصفهان تعيين شد. نهايتا، پهنه‌بندي بيماري‌هاي سيستم تنفسي در مناطق شهرداري اصفهان با استفاده از نرم‌افزارGIS Arc مشخص گرديد. يافته‌ها: اصفهان هفت‌گونه هوا داردكه احتمال مرگ‌ومير ناشي از بيماري مزمن ريه و برنش و آمبولي ريه به ترتيب با 27.5‌% و 26.2% در هنگام رخداد گونه گرم و خشك و احتمال مرگ بر اثر پنوموني و آسم به ترتيب با 23.09 و 21.7 درصد در هنگام رخداد گونه سرد، خشك، كم‌بارش، آرام و احتمال مرگ بر اثر بسته شدن راه‌هاي تنفسي با 66.6‌% در هنگام رخداد گونه‌ي سرد بادي است. اوج حاكميت اين گونه‌ها در ماه‌هاي تير‌، شهريور، دي و بهمن مي‌باشد و از نظر پراكندگي مكاني مرگ‌ومير ناشي از اين دو بيماري در مناطق شهرداري اصفهان متفاوت است. نتيجه‌گيري: افرادي كه بيماري‌هاي تنفسي دارند بهتر است در اوج حاكميت گونه‌هواهاي سرد و خشك ، سرد بادي و گرم و خشك يعني اواسط ماه‌هاي شهريور ‌و تير هم‌چنين دي و بهمن مراقبت بيشتري شوند و مسؤولين بايد در برنامه‌ريزي‌هاي آينده به بعضي از مناطق شهرداري اصفهان توجه بيشتري كنند.