بررسي كارايي خاك مونتموريونيت در جذب سديم دودسيل سولفات از محلول‌هاي آبي

مقدمه: امروزه مقادير زيادي سورفاكتانت‌هاي حاوي SDS مصارف خانگي داشته و در انتهاي جريان فاضلاب شهرها و ورودي تصفيه خانه‌ها ديده مي‌شوند. هدف از مطالعه حاضر بررسي كارايي جذب سورفاكتانت سديم دودسيل سولفات بر خاك مونتموريونيت به عنوان يك جاذب ارزان قيمت و در دسترس در ايران بوده است. روش‌ها: اين تحقيق يك مطالعه تجربي است اثر غلظت اوليه سديم دودسيل سولفات (SDS) ، جرم جاذب و زمان واكنش بر حذف سديم دودسيل سولفات توسط جاذب خاك مونتموريونيت مورد بررسي قرار گرفت. مطالعه روي نمونه‌هاي سنتزي حاوي غلظت‌هاي 30،10 و50 ميلي‌گرم در ليتر دودسيل سولفات انجام گرفت. غلظت مقادير سديم دودسيل سولفات به روش اسپكتروفتومتري در طول موج 625 نانومتر تعيين شد. مقادير 0.1، 0.25 و 0.5 گرم در ليتر جرم جاذب در pH ( 4 ، 7 و10) در شرايط اختلاط كامل هوا با زمان هاي تماس (2.5 ، 5، 10، 20 و 30) دقيقه مورد آزمايش قرار گرفت. مقادير SDS و COD در مراحل مختلف اندازه گيري شد. يافته‌ها: : با افزايش جرم جاذب و زمان واكنش مقدار حذف آلاينده افزايش و با افزايش غلظت اوليه دودسيل سولفات مقدار حذف كاهش يافت. داده‌هاي اين تحقيق نشان داد كه بيشترين ميزان جذب دودسيل سولفات توسط خاك مونتموريونيت در مدت زمان 30 دقيقه انجام و آزمايش به حالت تعادل مي‌رسد. بيشترين ميزان راندمان حذف در شرايط بهينه (غلظت اوليه mg/l 10، جرم جاذب 0.5 گرم در ليتر و pH =7 اتفاق افتاد. راندمان حذف SDS و CODبه ترتيب برابر با 77.5 و76 درصد بوده است. نتيجه‌گيري: بررسي راندمان جذب SDS بر ذرات خاك مونتموريونيت بيانگر تغييرات جزئي در pH هاي مختلف بوده به نحوي كه با افزايش pH از 4 به 10 راندمان به مقدار كمي افزايش يافته است. فرايند جذب هم‌چنين تحت تأثير جرم جاذب و غلظت اوليه SDS نيز قرار داشته به نحوي كه افزايش جرم جاذب وكاهش غلظت اوليه آلاينده موجب افزايش كارايي جذب شده است.