مطالعه نقش آموزش مبتني بر فناوري اطلاعات و ارتباطات در كاهش چالش هاي زيست محيطي (با تاكيد بر محيط زيست شهري)

گسترش جوامع انساني و توسعه شهرنشيني موجب پيدايش پديده­هايي چون تخريب و آلودگي محيط زيست شده است. اين امر تنها به يك كشور و يا يك قلمرو خاص مربوط نيست، بلكه مشكل كل جهان است و در برگيرنده مسائل مختلفي نيز هست، از اين رو متخصصان حوزه­هاي مختلف به ارائه راه حل­هاي متفاوتي پرداخته­اند. بر اين اساس، هدف از نگارش مقاله حاضر مطالعه نقش آموزش مبتني بر فاوا (فناوري اطلاعات و ارتباطات) در كاهش بحران هاي زيست محيطي است. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصيفي از نوع تحليل اسنادي به گردآوري اطلاعات كتابخانه­اي، شامل شناسايي، مطالعه، طبقه­بندي اطلاعات، تجزيه و تحليل آنها و جمع­بندي اطلاعات درخصوص موضوع مورد مطالعه پرداخته و چگونگي بهبود چالش­هاي زيست محيطي با به كارگيري آموزش مبتني بر فاوا را مورد بررسي قرار مي­­دهد. نتايج اين پژوهش نشان داد كه با توجه به ويژگي­هاي نظام آموزش مبتني بر فاوا مانند انعطاف­پذيري در زمان و مكان، اين نظام مي­تواند با حذف بعد مسافت و در نتيجه كاهش مهاجرت از روستاها به شهرها براي دستيابي به نظام آموزشي با كيفيت و جلوگيري از پيامدهاي تراكم جمعيت در شهرها، به كاهش مشكلات زيست محيطي به ويژه در محيط­هاي شهري كمك نمايد. همچنين از آنجا كه آگاهي كليد اصلي حفاظت از محيط زيست است، نظام آموزش مبتني برفاوا مي­تواند با ارائه آگاهي­هاي زيست محيطي به همه افراد تحت آموزش، به بهبود چالش­هاي زيست محيطي كمك نمايد.