جايگاه منشآت نصرالله بن عبدالمؤمن منشي سمرقندي در پژوهش‌هاي تاريخي دوره تيموري

The Value of Monshaʹʹat Samarghandi for studies of the Timurid era

منشآت ومكاتیب، از جمله منابع مهم و موثق هر دورة تاریخی محسوب می­شوند و در لابه‌لای فرمان‌ها و نامه‌های مندرج در آنها می­توان به نكات مهم سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، اقشار و طبقات، مناصب و مشاغل و به‌طوركلی، ساختار اداری یك حكومت یا دورة مشخص تاریخی پی برد. مجموعة منشآت نصرالله‌بن‌عبدالمؤمن منشی‌سمرقندی نیز یكی از منشآت دورة تیموری است كه بین سال­های 814 تا 845 هجری قمری تألیف و تدوین شده است.  هدف:هدف مقاله  ذكر  اهمیت مجموعة منشآت  نصرالله‌بن‌عبدالمؤمن منشی‌سمرقندی در شناخت اوضاع سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و دینی دورة تیموری است. روش/ رویكرد پژوهش: روش مورد استفاده در‌این تحقیق توصیفی تحلیلی و بر اساس منابع كتابخانه‌ای می‌باشد. یافته‌ها و نتایج: منشآت منشی‌سمرقندی به‌عنوان یكی از منشآت دورة تیموری، اطلاعات مفیدی در زمینة اوضاع سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، و دینی این دوره ارائه داده و همچنین دربارة تشكیلات دیوانی، نهاد قضایی و مذهبی آن دوره، در اختیار پژوهشگران و محققان تاریخ قرار می‌دهد.      

Purpose: Monshaʹʹat Samarghandi (compiled bet. 1412- 1441) is one such collection. This paper examines the work and highlights its value for studies of Timurid era.   Methodology/Approach: The method used in study is descriptive – analytic and based on library resoueces.   Results: Monshaʹʹat and Makaatib (Epistolaries) are important and reliable sources for historical studies of the period concerned. Materials included in them, e.g. decrees and letters, provide first hand understanding of political, social, economic, and administrative structures and processes of the era.