تلاشي قابل تحسين، وكاش دقتي افزون: تاملي در كتاب «قرارداد سفارش خلق اثر نوشتاري»

در جرگه حق­­مولف، در سطح جهان، دو نظام حقوقي درمقابل يكديگر صف­آرايي مي­كنند: نظام شخص­محور و نظام اقتصاد­ محور. در نظام شخص­ محور، كه عمدتاً كشورهاي حقوق­ نوشته هستند، حقوق مولف داراي دو جنبه معنوي و مالي است؛ حقوق معنوي، جدا از حقوق مالي بوده، خاص مولف، دائمي و غير قابل­ انتقال است. در اين نظام، مولف به شخص حقيقي اطلاق مي­شود كه داراي قدرت خلاقيت است. در اين تفكر، شخص حقوقي ممكن است دارنده اوليه حقوق مالي محسوب شود، اما به ­هيچ ­وجه مولف تلقي نمي­شود. قانون حمايت از مولفان، مصنفان و هنرمندان مصوب 1348، به­عنوان قانون مادر در رشته حقوق مولف ضمن تعيين موقعيت اين رشته در نظام شخص ­محور، در بين نظام­هاي حقوقي مطرح شده است. در اين قانون، پذيرش شخص حقوقي سفارش­ دهنده اثر، به­مثابه دارنده اوليه حقوق مالي (ماده 16)، محدوديت­ هايي بر مدت بهره­مندي از اين حقوق، توسط شخص حقوقي سفارش­ دهنده اثر ايجاد كرده است. طرح اين نكات و محدوديت ­ها، موضوع نوشته است كه به جامعه حقوقي عرضه مي­شود.