كاركرد سياق در تفسير روايي اهل بيت(ع)

درك درست از مفاهیم آیات قرآن، در گرو بهره‌گیری از ابزارهای كارآمد در عرصۀ قواعد تفسیر است. «سیاق» به‏عنوان یكی از مهم‏ترین قواعد تفسیری، كاركردهای متنوعی در معناشناسی مدالیل و مفاهیم قرآن كریم دارد. اهل‏بیت(ع) به‏مثابۀ مفسران راستین قرآن، در مقام بیان مفاد آیات از انواع كاركردهای سیاق و قابلیت‌های متنوع آن در تبیین ظواهر قرآن بهره برده‌اند. ایشان در عرصة معناشناسی، حوزۀ معنایی مفردات قرآنی را كه با صرف لغت‌بسندگی امكان‌پذیر نیست، آشكار ساخته‌اند. در عرصۀ تبیین مفاهیم قرآنی، با توجه به انعطاف‌پذیر بودن گزاره‌های قرآنی برای برداشت‌های مختلف، اهل‏بیت(ع) تكیه بر قاعدۀ سیاق را در جلوگیری از نقصان و لغزش در استنباط از آیات قرآن كارآمد دانسته‌اند. این كارآمدی‌ها در عرصه‌هایی چون تقیید مطلق، تخصیص عموم، تبیین مجمل و تبیین مصداق مفاهیم فراگیر دیده می‏شود. ستردن شبهات از چهرة متشابهات قرآنی، كاركرد دیگر سیاق در روایات تفسیری اهل‏بیت(ع) به شمار می‏آید.