ارايه مدلي براي ارزيابي كيفيت محيط طبيعي نواحي روستايي به كمك سيستم هاي دانش بنيان

هدف: تحقيق حاضر به دنبال ارايه الگويي دانش بنيان براي اندازه گيري و ارزيابي كيفيت محيطي در مناطق روستايي است و مناطق روستايي شهرستان هاي قوچان- فاروج به عنوان مطالعه موردي انتخاب شده است. روش: در اين تحقيق نواحي روستايي شهرستان هاي قوچان- فاروج مورد ارزيابي قرار گرفته است. براي ارزيابي از 15 شاخص، در قالب 4 مولفه استفاده شده است. براي ارزيابي كيفيت محيطي از سيستم دانش بنيان بر اساس سيستم استنباط فازي به كارگرفته شده است. يافته ها: زندگي انسان به شدت وابسته به محيط و خدماتي است كه از سوي محيط ارايه مي شود. كيفيت محيطي، با مجموعه اي از خصوصيات و صفات مشخص مي شود كه به كمك آن ها مي توان به ارزيابي شرايط محيط پرداخت. مناطقي كه داراي شرايط محيطي بهتري هستند بستر و زمينه مناسبت تري براي زندگي و فعاليت هاي بشر فراهم مي آورند. يافته هاي تحقيق دو بخش مي باشد: يك بخش پايگاه دانش است كه به كمك آن امكان ارزيابي كيفيت محيطي وجود دارد و همچنين، قوانين و شرايط حاكم براي ارزيابي كيفيت محيطي مشخص مي شود و ديگر، پهنه بندي منطقه است. بسط اين مدل مي تواند در تحقيقات بعدي با تلفيق آن روش هاي كشف دانش و شبكه هاي عصبي مصنوعي باشد. راهكارهاي عملي: در مطالعات و برنامه ريزي نواحي روستايي، كيفيت محيطي برتصميم گيري ها اثر مستقيم داشته و مي تواند موفقيت برنامه ها را تضمين كند. ارزيابي كيفيت محيط، يكي از ابزارهاي مهم در زمينه برنامه ريزي فضايي و برنامه ريزي محيطي است و مدل ارايه شده در اين جا مي تواند راهكاري عملي در زمينه سنجش و ارزيابي كيفيت محيطي محسوب شود.