آزمون هاي تشخيصي در نوروافتالمولوژي

بررسي كامل يك اختلال نوروافتالمولوژي شامل اخذ شرح حال دقيق، معاينه باليني كامل (بررسي مردمك و فوندوسكوپي)، آزمون هاي سايكوفيزيكال (پريمتري دستي و اتوماتيك) و در صورت امكان Neuroimaging مي باشد. هم زمان با گسترش دانش ما در ارتباط با پاتوفيزيولوژي بيماري ها، پيش رفت در فن آوري، وسايل كمك تشخيصي جديد و متعددي را در دسترس قرار داده است كه ما را در تشخيص و درمان بيماري هاي نوروافتالمولوژي كمك مي كنند. پيش رفت هاي اخير فن آوري اين امكان را به نوروافتالمولوژيست ها مي دهند كه در موارد كاهش ديد با علت نامشخص، پاتولوژي هاي عصب بينايي را از پاتولوژي هاي پنهان شبكيه افتراق دهند. اين مقاله به بررسي آزمون هاي تشخيصي با تمركز بر OCT و آزمون هاي الكتروفيزيولوژي مي پردازد. آزمون هاي تشخيصي به دو گروه تقسيم مي شوند، آزمون هاي بررسي ساختار (شامل OCT، اولتراسونوگرافي B scan، فلورسين آنژيوگرافي و فوندوس اتوفلورسانس) و آزمون هاي بررسي عملكرد (آزمون هاي الكتروفيزيولوژي