كنش هاي اجرايي و خودكارآمدي در افراد مبتلا به ام اس (مولتيپل اسكلروزيس يا فلج چندگانه)

هدف پژوهش حاضر مقايسه كنش هاي اجرايي و خودكارآمدي در افراد مبتلا به ام اس يا مولتيپل اسكلروزيس و افراد سالم بود. به اين منظور از بين افراد مراجعه كننده به انجمن مولتيپل اسكلروزيس ايران، 100 فرد مبتلا به مواتيپل اسكلروزيس كه حداقل 5 سال از بيماري آنها مي گذشت، به روش نمونه برداري تصادفي انتخاب شدند. به منظور تشكيل گروه مقايسه، از بين همراهان افراد مبتلا به مواتيپل اسكلروزيس و كاركنان انجمن، 100 نفر از افراد از لحاظ سن، جنس، تحصيلات، شغل و وضعيت تاهل همتا شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه كنش هاي اجرايي (نجاتي، 1392) و مقياس خودكارآمدي عمومي (شرر و ديگران، 1982) جمع آوري و با استفاده از تحليل واريانس چندمتغيري و آزمون t تحليل شد. يافته ها نشان داد كه نمره افراد مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس در پرسشنامه كنش هاي اجرايي و مقياس خودكارآمدي كمتر است. بنابراين، مي توان نتيجه گرفت كه به دنبال ابتلا به مولتيپل اسكلروزيس، افراد دچار نارسايي در كنش هاي اجرايي و خودكارآمدي مي شوند و اين موضوع، نياز به توجه جدي متخصصان را در زمينه مداخله در حل مشكلات اين گروه نشان مي دهد.