تحليل فضايي اثرات عوامل محيطي و اقليمي بر بيماري سرطان پوست در استان اصفهان

مقدمه: تحقيقات جغرافيايي سلامت، اثر عوامل محيطي را بر تندرستي انسان‎ها بررسي مي‎كند. محيط زيست انساني و طبيعي به ميزان وسيعي از شرايط اقليمي تأثير مي‌پذيرد. سرطان‌هاي پوست در اكثر كشورهاي دنيا از جمله ايران در رديف شايع‌ترين‌ها هستند و طبق مطالعات انجام شده متأثر از برخي عوامل محيطي مي‌باشند. هدف پژوهش حاضر تحليل اثر عوامل اقليمي و محيطي بر وقوع سرطان پوست در استان اصفهان مي‌باشد. روش‌ها: در اين تحقيق از اطلاعات داده‌هاي اقليمي و بيماران سرطاني 11 شهر طي يك دوره 7 ساله (1390-1384) در استان اصفهان و از روش‌هايي مانند تحليل فراواني، پهنه‌بندي مقادير، همپوشاني متغيرها، تحليل همبستگي استفاده گرديد. يافته‌ها: تعداد كل مبتلايان در شهرهاي مورد مطالعه جمعا 4104 نفر كه 1507 نفر ( 36.72 درصد) زن و 2597 نفر ( 63.27 درصد) مرد مي‌باشند. تحليل فراواني بيماري در استان اصفهان به تفكيك جنس و سن نشان داد در تمامي سال‌هاي مورد مطالعه تعداد بيماران مرد بيش از زنان و بيشترين درصد ابتلا در سن‌هاي بالاي50 سال مي‌باشد. پهنه‌بندي بيماري نيز نشان داد بخش مركزي استان كانون بحراني بيماري سرطان پوست مي‌باشد. نتيجه‌گيري: نتايج تحليل همبستگي به خاطر دوره آماري كوتاه بيماري (7ساله) نتوانست مبناي قابل اعتمادي براي نتيجه‌گيري با اطمينان بالا باشد. نتايج تحليل همبستگي و همپوشاني متغيرها نشان داد بيماري و وقوع سرطان پوست با متغيرهاي اقليمي (دما (ميانگين و حداكثر مطلق)، حداقل نم نسبي، بارش، ساعات آفتابي، سرعت باد) و توپوگرافي در اكثر موارد ارتباط معني‌داري وجود ندارد و ريشه وقوع بيماري را در ديگر عوامل اقليمي همچون تابش خورشيدي و اشعه ماوراء بنفش و ساير عوامل مؤثر بر شيوع اين بيماري از جمله ژنتيك و ... بايد جستجو نمود.