مواجهه با ذرات معلق كمتر از 10 ميكرون و تأثير آن در بروز بيماري ‌هاي تنفسي و قلبي- عروقي در هواي شهر اصفهان

مقدمه: بحران آلودگي هوا در برخي شهرهاي ايران از جمله اصفهان به دليل شرايط خاص جغرافيايي، قرارگيري در يك گودال و تجمع مواد آلاينده در هواي سطحي، اين شهر را به يكي از آلوده‌ترين شهرهاي كشور از نظر ميزان آلاينده‌هاي هوا تبديل نموده است. هدف تحقيق حاضر، برآورد بيماري‌هاي قلبي- عروقي و تنفسي منتسب به 10PM (Particles matter up to 10 microns) در شهر اصفهان بود. روش‌ها: اين مطالعه توصيفي در سال 1392 انجام شد. غلظت آلاينده 10PM با استفاده از دستگاه GRIMM پرتابل 15 كاناله (مدل 108، ساخت كشور آلمان)مورد اندازه‌گيري قرار گرفت. همچنين، پارامترهاي دما و فشار از طريق دستگاه‌هاي سازمان هواشناسي ساعت به ساعت مشاهده و ثبت گرديد. سپس اين داده‌ها در نرم‌افزار Excel پردازش شد و ميزان اثرات بهداشتي به وسيله تجزيه و تحليل آماري و با استفاده از مدل Air Q سازمان بهداشت جهاني به دست آمد. يافته‌ها: غلظت 10PM در فصل گرم سال نسبت به فصل سرد سال (پاييز و زمستان) بيشتر بود. حداكثر غلظت 10PM، 1000.83 ميكروگرم بر متر مكعب در فصل تابستان براي ايستگاه احمدآباد ثبت گرديد. همچنين، تعداد تجمعي موارد بيماري‌هاي قلبي- عروقي و تنفسي شهر اصفهان در برآورد حد وسط خطر نسبي به ترتيب 585 نفر و 1517 نفر محاسبه شد. نتيجه‌گيري: بالا بودن تعداد موارد بيماري‌هاي تنفسي و قلبي- عروقي در شهر اصفهان به علت مواجهه با 10PM مي‌تواند به دليل ميانگين بالاتر اين ذرات و تداوم روزهاي با غلظت بالاي آن باشد.