امكان سنجي توسعه گردشگري در نوار مرز ساحلي استان هرمزگان و نقش آن در ارتقاي امنيت مرزها

مناطق مرزي كشور به دليل كمبود امكانات و فقدان سرمايه گذاري‌هاي مناسب، همواره از نقاط محروم كشور محسوب مي‌شوند كه بي‌توجهي به اين مسئله موجب گسترش فقر، بيكاري، قاچاق، ناامني و. . . در اين مناطق شده است. اما بسياري از اين مناطق داراي پتانسيل بالايي براي توسعه گردشگري و در نتيجه آن توسعه اقتصادي و اجتماعي هستند. اين پژوهش با هدف سنجش پتانسيل و قابليت هاي نوار ساحلي مرزي استان هرمزگان براي توسعه گردشگري و بررسي پيوند آن با امنيت منطقه صورت گرفته است. تحقيق از نوع كاربردي -توسعه اي و روش انجام آن توصيفي-تحليلي است. روش گردآوري اطلاعات به دو روش كتابخانه اي و ميداني است. در روش ميداني از ابزارهاي مصاحبه، پرسش نامه و مشاهده استفاده شده است. نمونه آماري 50 نفر از متخصصان هرمزگاني هستند. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از آزمون هاي آماري تي تك نمونه‌اي و تاو بي كندال، در محيط نرم افزاري spss استفاده شده است. همچنين براي سنجش قابليت‌هاي توسعه گردشگري از نمونه swot استفاده شد. نتايج تحقيق بيانگر پتانسيل و توان بالاي اين منطقه براي توسعه گردشگري است. سنجش امنيت منطقه براي توسعه گردشگري نشان دهنده امنيت مطلوب است. همچنين سنجش ارتباط توسعه گردشگري و ارتقاي امنيت منطقه، بيانگر وجود ارتباط معنادار و مثبت بين آنهاست؛ يعني گردشگري از طريق توسعه اقتصادي، اجتماعي، جمعيت پذيري و رفت و آمد گردشگران به اين منطقه موجب ارتقا و تضمين پايداري امنيت منطقه مي‌شود.