بررسي ارتباط بين شاخص توده بدني و وقفه هاي تنفسي خواب در سالمندان افسرده شهرستان سقز در سال 1393

سابقه و هدف: چاقي نوعي بيماري مزمن و مشكل سلامت عمومي است كه در برخي مطالعات به عنوان عامل خطر مهمي براي ابتلا به وقفه هاي تنفسي خواب معرفي شده است. پژوهش كنوني به منظور بررسي ارتباط بين شاخص توده بدني و وقفه­هاي تنفسي خواب در سالمندان افسرده انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه مقطعي از سال 1393 تا 1394 روي 175 نفر سالمند افسرده مراجعه كننده به مراكز بهداشتي درماني شهرستان سقز با نمونه­گيري خوشه­اي و در دسترس انجام شد. براي جمع آوري اطلاعات از فرم جمعيت شناختي، پرسشنامه افسردگي سالمندان (جي دي اس) و پرسشنامه برلين استفاده شد. تحليل داده­ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS ويرايش 18 و آزمون هاي آماري كلموگروف اسميرينوف، من ويتني-يو، كاي اسكوئر و تست دقيق فيشر انجام شد. سطح معني­داري كمتر از 05/0در نظر گرفته شد. يافته­ ها: 175 سالمند افسرده با ميانگين سني (± انحراف معيار)، ( 8± )4/69 سال بررسي شدند. 106 نفر (6/60 درصد) در معرض خطر بالاي وقفه هاي تنفسي خواب بودند. بين چاقي با وقفه هاي تنفسي خواب ارتباط معني­داري وجود داشت (05/0>P). هم چنين شانس وقفه هاي تنفسي خواب در افراد چاق 2/2 برابر افراد با وزن طبيعي بود (نسبت شانس 2/2؛ فاصله اطمينان 95%: 2/4-2/1؛ 045/0=p). نتيجه­گيري: بين شاخص توده بدني و وقفه­هاي تنفسي خواب در سالمندان افسرده ارتباط وجود دارد.