اثرات مصرف باكتري آزوسپريلوم ليپوفروم (Azospirillum lipoferum)، محصول قبلي و مقدار مصرف نيتروژن بر رشد و عملكرد برنج (Oryza sativa L.) در تنكابن

كشت گياهان زمستانه خانواده بقولات در تناوب با برنج و استفاده از باكتري ­هاي محرك رشد گياه مي ­توانند راه كار مناسبي در جهت افزايش پايداري توليد در مزارع برنج باشند. به­ منظور بررسي اثر باكتري آزوسپريلوم ليپوفروم، محصول قبلي و مقدار نيتروژن بر رشد و عملكرد رقم شيرودي برنج، آزمايشي به صورت اسپليت پلات فاكتوريل در قالب طرح بلوك­ هاي كامل تصادفي با سه تكرار در ايستگاه تحقيقات برنج تنكابن، استان مازندران، در سال 1393 انجام شد. گياهان قبلي شبدر برسيم، باقلا و آيش به­ عنوان عوامل اصلي و دو سطح از مصرف باكتري آزوسپريلوم (تلقيح و عدم تلقيح) و سه سطح مقدار از كود نيتروژنه توصيه شده (50، 75 و 100 كيلوگرم نيتروژن در هكتار) به عنوان عوامل فرعي به­ صورت فاكتوريل در نظر گرفته شدند. نتايج نشان داد كه عملكرد برنج در صورت كاشت آن پس از شبدر برسيم حدود سه درصد بيشتر از عملكرد برنج در صورت كاشت آن پس از آيش بود. در مقابل، عملكرد شلتوك در صورت كاشت آن پس از باقلا حدود 16 درصد كمتر از عملكرد شلتوك در صورت كاشت آن پس از آيش بود. كاربرد باكتري آزوسپريلوم سبب افزايش عملكرد شلتوك به ميزان 14 درصد گرديد. با افزايش مصرف نيتروژن از 50 به 75 كيلوگرم در هكتار، عملكرد شلتوك به ميزان 11 درصد افزايش يافت، در حالي كه مصرف بيشتر نيتروژن اثر معني­داري بر عملكرد شلتوك نداشت. با توجه به نتايج اين آزمايش، كاربرد باكتري آزوسپريلوم به همراه مصرف 75 درصد از مقدار نيتروژن توصيه شده جهت دست ­يابي به حداكثر عملكرد برنج رقم شيرودي در تنكابن مي­ تواند مورد توجه قرار گيرد.