اثر تنش خشكي و محلول پاشي آهن و روي بر برخي صفات بيوشيميايي گياه دارويي زيره سبز

به منظور بررسي اثر تنش خشكي و محلول پاشي آهن و روي بر برخي صفات بيوشيميايي گياه دارويي زيره سبز، آزمايشي به صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار، در گلخانه پژوهشگاه علوم و تكنولوژي پيشرفته و علوم محيطي كرمان در سال 1391 اجرا شد. در اين آزمايش، عامل تنش در سه سطح 70 درصد (شاهد)، 50 درصد (ملايم) و 30 درصد (شديد) ظرفيت زراعي و عامل محلول پاشي در چهار سطح آب (شاهد)، آهن، روي و مخلوط آهن و روي با غلظت 5 در 1000 بودند. محلول پاشي آهن و روي در شرايط تنش خشكي تاثير معناداري بر برخي صفات داشت، به طوري كه بيشترين مقدار پروتئين هاي محلول و پرولين به ترتيب 12/4 و 52/364 ميلي گرم بر گرم وزن تر برگ و بيشترين مقدار قندهاي محلول 62/5 ميلي گرم بر گرم وزن خشك برگ، از كاربرد همزمان اين دو عنصر تحت شرايط تنش شديد به دست آمد. همچنين محلول پاشي در شرايط تنش ملايم و شديد به كاهش معنادار مقدار مالون دي آلدئيد به ترتيب 16/9 و 06/5 ميكرومول بر گرم وزن تر برگ نسبت به تيمار شاهد منجر شد. تنش خشكي و محلول پاشي، فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيدان را افزايش داد، به طوري كه بيشترين فعاليت آنزيم هاي كاتالاز، گاياكول پراكسيداز و سوپراكسيدديسموتاز از تيمار تنش شديد و محلول پاشي مخلوط عناصر آهن و روي به ترتيب 51/28، 75/284 و 99/50 ميلي گرم پروتئين در دقيقه به دست آمد كه نسبت به تيمار شاهد، افزايش چشمگيري داشت. ازاين رو، محلول پاشي عناصر كم مصرف آهن و روي در مناطق در معرض تنش كم­آبي، تاثير مفيدي در افزايش صفات بيوشيميايي و مقاومت به تنش خشكي در زيره سبز دارد.