بررسي ساختار تنوع ژنتيكي جمعيتهاي گندم نياي وحشي Aegilops cylindrica با استفاده از لوكوس هاي بين ريزماهواره ژنومي

به منظور بررسي تنوع ژنتيكي 35 جمعيت Aegilops cylindrica با استفاده از 17 آغازگر ISSR، در مجموع 190 آلل تكثير شدند كه از اين تعداد، 188 آلل (95/98 درصد)، به عنوان آلل چندشكل تشخيص داده شدند. تعداد آلل هاي تكثير شده از 6 تا 20 با ميانگين 18/11 آلل متغير بود. محتواي اطلاعات چندشكلي از 10/0 در آغازگر UBC841 تا 35/0 براي آغازگر UBC836 متفاوت بود. همچنين شاخص نشانگر از 6/0 براي آغازگر UBC841 تا 6 براي آغازگر 15 متفاوت بود. روش هاي گروه بندي خوشه اي و تجزيه به مختصات اصلي نتوانست جمعيت ها را به طور كامل از هم تفكيك كند و عدم ارتباط بين تنوع مولكولي و تنوع جغرافيايي را نشان داد كه نشان دهنده تنوع ژنتيكي بالاي اين جمعيت ها مي باشد. در مجموع جمعيت هاي غرب و جنوب غرب كشور، تنوع بيشتري نسبت به جمعيت هاي شمال و شمال غرب كشور نشان دادند، بنابراين مركز تنوع و پيدايش گونه Ae. cylindrica احتمالاً غرب و جنوب غرب كشور بوده و از اين مناطق به سمت شمال كشور انتقال يافته اند. نتايج اين تحقيق نشان داد كه نشانگرهاي ISSR ابزار مفيدي براي مديريت منابع ژنتيكي خويشاوندان وحشي گندم مي باشد.