ساخت قاعده فقهي كرامت

كرامت ذاتي، شرافت و حيثيتي است كه تمامي انسان­ها به جهت انسان بودن به طور فطري و يكسان از آن برخوردارند و از نگاه ديني اين حق، از بدو خلقت حتي براي جنين انسان هم ثابت است، هدف دراين تحقيق، ساخت قاعده فقهي كرامت است، زيرا يكي از نيارهاي فقه اجتماعي و حكومتي همين شيوه خواهد بود، در اين راستا با بررسي و تحليل مفهوم و مباني كرامت، ادله­ي شرعي و ديدگاه علماء مي­توان به اين مهم پرداخت، انديشه­ي كرامت ذاتي، داراي پشتوانه­ي عقلي وشرعي است، با مطالب پيش­گفته قاعده چنين مي­شود «هرانساني كريم است، مگر دليلي مانع آن شود »يعني كل انسان كريم الاما خرج بالدليل«. بنابر اصل كرامت ذاتي، تناسب بين جرم وجزا و هويت و شخصيت افراد امري معقول و منطقي است، هركس در برابر جرم، مجازات خواهد شد. كرامت ذاتي، مانع تعدد جزاء، براي يك جرم، نه نفي جرم خواهد شد و با كرامت هيچ فضليت ساختگي و نسب خانوادگي و رياستي، دخيل در عفو، بخشش و يا مانعي براي اعمال مجازات نخواهد شد. قاعده­ي فقهي كرامت، آثار و پيامد هايي دارد، از جمله حفظ كيان، شخصيت و حقوق خاص براي همه­ي انسانها كه هيچ كس نمي­تواند آنها را سلب كند مثل حق حيات، حق احترام و حرمت، حق دين­داري، برقراري عدالت، برابري فرصت­ها، رفاه اقتصادي و تامين اجتماعي، تناسب جرم و جزاء بدون تحقير و شكنجه ويا هرگونه ارعاب وسلب حقوق.