بررسي تنوع ژنتيكي بين و درون تيپهاي توتون با استفاده از نشانگرهاي ISSR

در اين مطالعه به منظور ارزيابي تنوع ژنتيكي 45 ژنوتيپ از تيپ هاي توتون شامل هوا خشك (بارلي)، گرمخانه اي (ويرجينيا) و آفتاب خشك (شرقي) از 12 آغازگر ISSR استفاده شد. از تعداد 170 نواري كه توليد شدند، 128 نوار چندشكل بودند به طوري كه تعداد نوارهاي چندشكل از 6 تا 14 به ازاي هر آغازگر متغير بود. محتواي اطلاعات چندشكل آغازگرها در ژنوتيپ ها بين 16/0 تا 33/0 و شاخص نشانگري بين 21/1 تا 55/3 در هر آغازگر در نوسان بودند. تجزيه به مختصات اصلي نشان داد كه ده مولفه اول توانستند در مجموع، 61/69 درصد از واريانس كل را توجيه كنند. همچنين روابط ژنتيكي بين نمونه ها با استفاده از ضريب تطابق تشابه ساده محاسبه شد و تجزيه خوشه اي به روش WPGMA، 45 ژنوتيپ مورد مطالعه را در 6 گروه قرار داد، كه به ترتيب گروه هاي 1 و 3 ژنوتيپ هاي هواخشك (بارلي)، گروه 2 ژنوتيپ هاي گرمخانه اي (ويرجينيا) و گروه هاي 4، 5 و 6 ژنوتيپ هاي آفتاب خشك (شرقي) را شامل شدند. صحت گروه بندي حاصل از تجزيه خوشه اي توسط تابع تشخيص كانوني به روش فيشر با 3/73 درصد تاييد شد.