عوامل احتمالي تجزيه حقوق بين الملل با تاكيد بر گزارش سال 2006 كميسيون حقوق بين الملل

گسترش قابل ملاحظه قلمرو حقوق بين الملل سبب شده است تا برخي از متفكران مدعي شوند كه اين نظم حقوقي در حال تجزيه است و مواردي همچون تعارض هنجاري، تكثر نهادي، رژيم هاي خودبسنده و منطقه گرايي را به عنوان عواملي ذكر نمايند كه اين روند را تسهيل مي كند. كميسيون حقوق بين الملل از سال 2000 ميلادي موضوع تجزيه را در دستور كار خود قرار داد و متعاقب يك تلاش شش ساله توانست گزارش كاملي در سال 2006 ارايه نمايد. كميسيون با پذيرش اين واقعيت كه تجزيه، ذاتي نظام بين المللي است، اعلام مي نمايد كه مشكلات ناشي از تجزيه آن چنان ماهيتي ندارند كه حقوقدانان بين المللي نتوانند با توسل به ابزارهايي كه در گذشته براي رفع تعارض هنجاري مورد استفاده قرار مي دادند، آن را مرتفع نمايند. كميسيون پس از تاكيد بر ضرورت هماهنگ سازي و تفاسير متحدالشكل از هنجارها در جهت پيش گيري از ايجاد اين وضعيت، ابزارهايي همچون "اصل قاعده خاص"، "اصل قاعده موخر"، "اصل قاعده برتر" را براي رفع تعارض احتمالي معرفي مي نمايد. اين مقاله سعي دارد تا با بررسي عواملي كه در ارتباط با مسيله تجزيه حقوق بين الملل مطرح مي شود، به اين چالش اصلي پاسخ دهد كه آيا اين عوامل، به راستي قادر به تجزيه حقوق بين الملل مي باشند؟