قانون گرايي و دموكراسي مشورتي ؛ نگاهي به كتاب معماي هابرماس

امروزه دموكراسي قانوني تقريبا تنها نوع دموكراسي است و اكثر مردم باور دارند كه اين دموكراسي بهترين شكل حكومت است. هر چند بر سر اين مسئله كه تعادل مستلزم چه چيزي است، مخالفت گسترده وجود دارد، اما عموم مردم فكر مي كنند كه بين قانون گرايي و دموكراسي، حقوق آزادي فردي و حاكميت جمعي عمومي بايد تعادل وجود داشته باشد. با فرض اين كه هم قانون كرايي و دموكراسي امور ذاتي در نظر گرفته شوند، باز اين سوال مطرح مي شود كه تعادل بين آنها بايد چقد باشد؟ آيا يكي از اين دو بر ديگري اولويت دارد يا خير؟ هابرماس خواهان آن است كه از ليبراليسم و جمهوري خواهي بيشترين بهره را ببرد و آنها را در قالب نظريه دموكراسي مشورتي تركيب كند. هابرماس استدلال مي كند كه اگر دموكراسي قانوني را در ادامه دموكراسي مشورتي در نظر بگيريم، نوعي رابطه هم زيستي ميان قانون گرايي و دموكراسي مي تواند تحقق پيدا كند. در ضمن، در نظر گرفتن دموكراسي قانوني به اين صورت، آزادي و برابري را تضمين مي كند: هيچ كس واقعا آزاد نيست، مگر اين كه همه شهروندان بر اساس قانوني كه خودشان، بعد از گفت و گوي معقول وضع كرده اند، از آزادي بهره مند باشند.