كاربرد تصاوير ماهواره اي و تحليل گل باد در شناسايي منشا تپه هاي ماسه اي خوزستان

گسترش تلماسه ­ها در 15 استان كشور با مساحت حدود 4.4 ميليون هكتار و به صورت 56 ارگ، يكي از سطوح ژئوموفورلويكي مهم در ايران است. مطالعات دفتر فني تثبيت شن و بيابان زدايي در كشور با توجه به نتايج طرح ­هاي مطالعاتي، چهار منطقه در استان خوزستان شامل اهواز، دشت آزادگان، شوش و اميديه را مناطق بحراني و فعال فرسايش بادي معرفي نموده است كه 279505 هكتار از اراضي استان خوزستان را شامل مي­ شود. هدف از اين تحقيق، بررسي و جهت يابي مناطق منشا اين تلماسه­ ها با تاكيد بر فنون دورسنجي مي­ باشد. به منظور جهت يابي مناطق منشا، جهت بادهاي منطقه با استفاده از نمودارهاي گل باد مورد بررسي و آناليز قرار گرفت. با بهره­ گيري از روش ­هاي پردازش تصاوير +ETM سال 2002 نظير افزايش تباين، تركيب كاذب رنگي، طبقه بندي نظارت نشده تصاوير، به كارگيري فيلتر و تحليل طيفي و تلفيق نتايج به دست آمده از اين تكنيك ­ها از يك سو و تحليل گل بادها از سوي ديگر مي­ توان محل هاي برداشت ماسه­ ها را شناسايي نمود. نتايج حاصل از جهت يابي مناطق برداشت مويد اين موضوع هستند كه منشا تلماسه­ هاي روان خوزستان در قطاع شمال غرب تا غرب واقع شده ­اند. دشت ­هاي آبرفتي و سيلابي، آبرفت­ هاي بادبزني شكل، زمين­ هاي كشاورزي، پيچان رودهاي خشك و نيز سازندهاي حساس به فرسايش از جمله سازند آغاجاري و سازند بختياري كه در قطاع شمال غرب تا غرب قرار دارند، مناطق برداشت مي باشند.