بررسي رابطه سبك رهبري مديران با سلامت سازماني در كلانتري‌هاي فرماندهي انتظامي شهرستان همدان

زمينه و هدف: با توجه به اهميت بسيار زياد سلامت سازماني در پليس و شناسايي عوامل مرتبط با آن، اين مطالعه درصدد بررسي رابطه سبك رهبري مديران با سلامت سازماني در كلانتري‌هاي فرماندهي انتظامي شهرستان همدان در سال1391 است. روش‌شناسي: جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه كاركنان كلانتري‌هاي نيروي انتظامي مستقر در شهرستان همدان است كه با استفاده از روش نمونه گيري طبقه اي ساده و بهره‌گيري از فرمول كوكران، حجم نمونه به تعداد 197 نفر برآورد شد. روايي پرسشنامه با استفاده از روش صوري از سوي كارشناسان تاييد شد و پايايي آن نيز با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ به ميزان 81/0 و 83/0 براي پرسشنامه سبك رهبري و سلامت سازماني به‌دست آمد. به منظور تجزيه و تحليل داده ها و آزمون فرضيه‌ها در سطح توصيفي از ميانگين و ساير تحليل‌هاي اكتشافي و در بخش استنباطي نيز از آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون تك متغيره استفاده شد. يافته‌ها و نتيجه‌گيري: نتايج تحقيق نشان داد كه رابطه معناداري بين سبك رهبري دستوري و سلامت سازماني وجود ندارد، با اين حال در خصوص ساير سبك‌هاي رهبري با سلامت سازماني رابطه معنادار و مثبتي وجود دارد. همچنين، 5/52 درصد از تغييرات سلامت سازماني توسط سبك­هاي رهبري تفويضي و مشاركتي تبيين مي‌شود. نتايج آزمون فريدمن نشان مي‌دهد كه سبك رهبري مشاركتي و سطح نهادي- بُعد يگانگي نهادي، به ترتيب بيشترين اهميت را در سبك رهبري و سلامت سازماني دارند.