مطالعه تنوع ژنتيكي جمعيت هاي زنبور عسل استان كرمان با استفاده از نشان گرهاي ISSR

در اين پژوهش، تنوع ژنتيكي در جمعيت زنبورهاي استان كرمان با استفاده از دو آغازگر ISSR مورد ارزيابي قرار گرفته است. در اين طرح از 30 زنبور در شش جمعيت (كرمان، جيرفت، راين، رابر، بردسير و فلو) نمونه­برداري شد. با استفاده از آغازگرهاي (AC)8G و (AGAC)4GC تعداد 16 قطعه DNA تكثير شد كه همه چند شكل بودند. تعداد قطعات توليد شده در پروفايل­هاي DNA شهرهاي مختلف از دو تا هشت قطعه، با اندازه­هايي كه از 150 تا 1000 جفت باز متغير بود تغيير مي­كرد. ميانگين شاخص شانون بر اساس نشانگر (AC)8G براي جمعيت زنبور عسل جيرفت، كرمان، فلو (زنبور بومي جيرفت)، راين، رابر و بردسير به ترتيب 52/0، 36/0، 50/0، 61/0، 42/0 و 19/0 در نظر گرفته شد و بر اساس نشانگر(AGAC)4GC براي جمعيت زنبور عسل جيرفت، كرمان، فلو (زنبور بومي جيرفت)، راين، رابر و بردسير به ترتيب 52/0، 51/0، 46/0، 39/0، 41/0 و 27/0 بود. آناليز خوشه اي با استفاده از روش UPGMA انجام شد. دندروگرام رابطه ژنتيكي بين 30 فرد در 6 جمعيت به دست آمد. هاپلوتيپ­ها محاسبه شد و فراواني­ها در هر جمعيت مقايسه شد. براساس نتايج كليه معيارهاي ژنتيكي انجام شده در اين بررسي، مي­توان نتيجه گرفت كه توده­هاي زنبورعسل اين استان داراي تنوع بوده، ولي اين تنوع ژنتيكي متوسط است. هم­چنين نتايج اين پژوهشمي­تواند اطلاعات ملكولي پايه­اي براي مطالعه بيشتر زنبورهاي عسل بومي با نشان­گرهاي ISSR را فراهم آورد.