رابطه بين راهبردهاي مقابله اي با كيفيت زندگي: نقش واسطه اي مهارت هاي تنظيم شناختي هيجان

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسي سهم معنادار راهبردهاي مقابله­اي بواسطه سبك­هاي شناختي تنظيم هيجان در كيفيت زندگي دانشجويان انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش حاضر، كليه دانشجويان مقاطع كارشناسي و كارشناسي ارشد دانشگاه اصفهان را در نيمسال دوم سال تحصيلي 92-93 شامل مي­شد. شركت­كنندگان نيز 340 دانشجوي دختر و پسر بودند كه به روش نمونه­گيري خوشه­اي چند مرحله­اي از سيزده دانشكده انتخاب شدند. براي اندازه­گيري متغير پژوهش از مقياس­هاي تنظيم شناختي هيجان، (CERQ) راهبردهاي مقابله­اي (WOCQ) و فرم كوتاه پرسشنامه­ي كيفيت زندگي سازمان جهاني بهداشت ( (WHO-QOL-BREF1 استفاده شد. داده­هاي جمع­آوري شده از طريق تحليل مسير و مدل­يابي معادلات ساختاري تحليل شدند. يافته­ها: يافته­ها نشان داد كه : الف) راهبردهاي مقابله­اي مساله­مدار و هيجان­مدار با ميانجي­گري سبك­هاي شناختي تنظيم هيجان پيش­بين قدرتمند و معنادارتري براي كيفيت زندگي دانشجويان محسوب شدند. اثر استاندارد شده سبك­هاي شناختي تنظيم هيجان مثبت و منفي بر كيفيت زندگي دانشجويان معنادار بود. ب) رابطه معناداري بين راهبردهاي هيجان­مدار و كيفيت زندگي يافت نشد و راهبردهاي مقابله­اي مساله­مدار از لحاظ آماري رابطه معناداري با كيفيت زندگي داشت. ج) سبك­هاي شناختي تنظيم مثبت و منفي هيجان رابطه معناداري را با كيفيت زندگي نشان داد. نتيجه­گيري: با وجود تمام محدوديت­هايي كه افراد در دوره­ دانشجويي تجربه مي­كنند، ارتقاء شايستگي­ها و توانش­هاي هيجاني از طريق آموزش سبك­هاي صحيح تنظيم هيجاني در قالب بسته­هاي آموزشي معتبر شناختي-رفتاري و سبك­هاي مساله­مدار كنارآمدن با خواست­ها و محدوديت­هاي تنش­زاي محيط جهت غني­سازي كيفيت زندگي اين قشر پرنفوذ جامعه امكان­پذير است.