محلات پايدار شهري؛ الگويي جديد در بازساخت مفهوم «محله» در ايران (مطالعه موردي: محله اردام در منطقه 10 شهرداري مشهد)

مفهوم محلات پايدار شهري (SUN) رويكردي جديد در طراحي و برنامه ريزي محلات شهري است كه برنامه ريزي را در راستاي آفرينش، ارتقا و پايداري كيفيات زيست محيطي و سلامت شهروندان در ساختار محلات شهري به كار مي گيرد. در همين راستا هدف اين مقاله، سنجش اصول، معيارها و شاخص هاي الگوي محلات پايدار شهري در محله 2 اردام در منطقه 10 شهرداري مشهد است. روش شناسي اين پژوهش از نظر هدفِ پژوهش، كاربردي و از منظر چارچوبِ پژوهش، توصيفي-تحليلي است كه به شيوه پيمايشي و در سطح محله 2 طرح اردام انجام مي شود. ابزار جمع آوري اطلاعات، مشاهدات و نيز پرسشنامه هاي محقق ساخته مبتني بر معيارهاي كالبدي، ارتباطي، اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي همراه با برخي زيرمعيارها در الگوي محلات پايدار شهري است. در اين پژوهش همچنين از تكنيك SWOT براي تبيين سياست هاي توسعه و ارائه راهبرد استفاده شده است. نتايج اين پژوهش نشان داد كه بالابودن اعتماد و تعلق اجتماعي و پس از آن پوشش تمامي تسهيلات و امكانات رفاهي ازجمله نقاط قوت مهم و يكنواختي و نبود تنوع در فضاسازي و پس از آن نبود نشاط و سرزندگي در تمام اوقات شبانه روز در محله از جمله نقاط ضعف اين محله از منظر الگوي محلات پايدار شهري (SUN) است.