عوامل موثر بر توسعه ي كارآفريني در استان فارس با تاكيد بر بخش تعاون

امروزه در اكثر كشورها توجه خاصي به كارآفريني و كارآفرينان مي­شود و تقويت كارآفريني و ايجاد بستر مناسب براي توسعه آن از ابزارهاي پيشرفت اقتصادي كشورها و به ويژه جوامعِ در حال توسعه به شمار مي­آيد. هدف از اين تحقيق بررسي عوامل موثر بر توسعه كارآفريني در بخش تعاون در پهنه­ي جغرافيايي استان فارس مي­باشد. جامعه آماري تحقيق شامل 48 نفر از كارآفرينان برتر استان فارس طي سال­هاي 92-1388 بود كه اطلاعات مورد نياز با استفاده از پرسشنامه از جامعه آماري جمع­آوري گرديد. روايي ابزار اندازه­گيري از طريق مصاحبه صاحب­نظران موضوعي و پايايي آن نيز از طريق يك آزمون مقدماتي با تكميل 30 پرسشنامه و ارزيابي مقدار آلفاي كرونباخ سوالات پرسشنامه مورد تاييد قرار گرفت. اطلاعات جمع­آوري شده به كمك روش­هاي آماري مختلف نظير ضريب همبستگي اسپيرمن و تحليل عاملي اكتشافي و با استفاده از نرم­افزار spss18 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته­هاي تحليل عاملي اكتشافي نشان داد كه متغيرهاي مورد بررسي پس از چرخش در 7 عامل تلخيص شدند. به بياني ديگر تعداد عامل­هايي كه از لحاظ آماري معني دار بود و مقدار ويژه آنها بيشتر از 1 بود 7 عامل بودند كه اين عامل­ها در مجموع 743/88 درصد واريانس مشترك بين متغيرها و عامل­هاي مورد نظر را تبيين كردند. همچنين نتايج تحليل عاملي نشان داد كه «عامل قانونگذاري» تاثيرگذارترين عامل در توسعه كارآفريني بوده و اين عامل به تنهايي بيش از 16 درصد از واريانس كل را تبيين مي­نمايد. در مقابل «عامل فرهنگي» با تبيين 822/8 درصد از واريانس كل، كم اهميت­ترين عامل بود.