تحليل فضايي گردشگري با استفاده از مدل هاي تركيبي در محيط GIS مطالعه موردي: شهرستان رامسر

نمايش گرافيكي پديده­هاي انساني جهت تحليل­هاي مكاني- فضايي به عنوان مدلي جهت واكاوي مناطق، مي­تواند توزيع فضايي پديده­هاي جغرافيايي را به تصوير بكشد. در اين خصوص علم زمين آمار و مدل­هاي تخمين آن مي­تواند كمك شاياني جهت نمايش گرافيكي اين توزيع انجام دهد. پژوهش حاضر از نوع كاربردي و رويكرد حاكم بر تحقيق تحليلي و تطبيقي است. جهت پهنه­بندي منطقه از لحاظ تخمين ورود گردشگر، از بيست روستاي داراي آمار ورود گردشگر از فروردين سال 1389 تا فروردين سال1390 به عنوان نقاط معلوم استفاده گرديد. همچنين از تكنيك تابع پايه شعاعي (RBF) به همراه پنج مدل آن جهت پهنه­بندي استفاده گرديد. جهت ارزيابي متقابل مدل­هاي مذكور از نيم تغيير نما استفاده گرديد. نتايج ارزيابي نشان مي­دهد مدل اسپيلاين كاملاً منظم با ضريب تعيين 77/0 و RMS= 19 بهترين مدل جهت پهنه­بندي انتخاب گرديد. همچنين نتايج تحقيق نشان مي­دهد 73 روستاي شهرستان رامسر مي­توانند سالانه بين 1000 تا 1500 نفر ، 46 روستا بين 1500 تا 2000 نفر و 42 روستا بين 500 تا 1000 نفر گردشگر جذب نمايند كه اكثر اين روستاها در شمال شهرستان واقع شده­اند. همچنين بيشترين تخمين جذب گردشگر در 2 روستاي شهرستان (جواهرده و جنت رودبار) با تعداد 4000 تا 5000 نفر گردشگر برآورد مي­گردد. نتايج ارزيابي نشان مي­دهد غرب شهرستان رامسر داراي پتانسيل بالاتري جهت جذب گردشگر مي­باشد.