بررسي تطبيقي عوامل تعيين كننده ي ايده آل هاي باروري زنان كُردِ شاغل و غيرشاغل شهر سنندج

با توجه به زمينه هاي متنوّع قومي فرهنگي جامعه ي ايران، تغييرات جمعيّتي دهه هاي اخير و ضرورت اتخّاذ سياستي مشخّص در زمينه ي باروري و آهنگ رشد جمعيتّ در آينده، آگاهي و شناخت از رفتار، ايده آل ها و تمايلات فرزندآوري گروه هاي قومي و تعيين كننده هاي آن نقش مهمّي در درك پويايي جمعيتّ و روندهاي آن خواهد داشت. هدف اين مقاله آگاهي از ايده آل هاي باروري زنان كُرد شاغل و غيرشاغل شهر سنندج و عوامل تعيين كننده ي آن است. داده ها با استفاده از پيمايشي كه در تيرماه 1393 روي 525 زن شاغل و غيرشاغل انجام شد، جمع آوري و تجزيه و تحليل شده است. يافته ها نشان مي دهد كه 73/8 و 69/7 درصد از زنان شاغل و غيرشاغل به ترتيب 2 فرزندو تنها 10/9 و 15/8 درصد از آنها 3 فرزند را براي يك خانواده در شرايط كنوني ايده آل مي دانند. تحليل ها نشان داد كه متغيرهاي مستقل بررسي شده سهم تعيين كننده تري (33/5 درصد در مقابل 6/2 درصد) در تبيين ايده آل هاي باروري زنان غيرشاغل در مقايسه با زنان شاغل دارند. اين بررسي نشان داد كه تقديرگرايي در رفتار باروري و نگرش نسبت به هزينه ي فرزندان تأثير معني داري در ايده آل هاي باروري بين زنان شاغل و غيرشاغل دارد. علاوه بر اين، در بين زنان غيرشاغل متغيرّ پاي بندي به ارزش هاي خانواده ي بزرگ تأثير مستقيم و معناداري در ايده آل هاي باروري داشته است. در مجموع، نتايج مؤيد آن است كه نوعي هم گرايي در نگرش ها و رفتارهاي جمعيّتي در ميان زيرگروه هاي مختلف با زمينه هاي متنوّع قومي فرهنگي در ايران رُخ داده است. بنابراين، سياست گذاري در موضوع فرزندآوري بايد معطوف به زمينه ها و عوامل باروري پايين در لايه هاي مختلف اجتماعي باشد.