بررسي تأثير محتواي دروس و خودرهبري بر اميد به اشتغال دانشجويان مديريت بازرگاني: نقش ميانجي خودكارآمدي و خودتعيين‌كنندگي

اميد به اشتغال موضوعي است كه در سال‌هاي اخير به دليل شرايط اقتصادي كشور، افزايش تعداد دانشگاه‌ها و توسعه آموزش عالي از اهميت بسياري برخوردار گشته است؛ لذا، اين پژوهش با هدف بررسي نيروهاي دروني و بيروني اثرگذار بر اميد به اشتغال، به بررسي تأثير محتواي كتب درسي و خودرهبري بر اميد به اشتغال به‌طور مستقيم و با ميانجي‌‌گري متغير خودكارآمدي و خودتعيين‌كنندگي در ميان دانشجويان سال سوم و چهارم رشته مديريت بازرگاني دانشگاه‌هاي سراسر كشور پرداخته است. ازاين‌رو، پژوهش حاضر به لحاظ هدف پژوهش، توصيفي، به لحاظ استراتژي‌هاي پژوهش، پيمايشي و به لحاظ شيوه گردآوري داده‌ها، پرسش‌نامه‌اي است. به ‌منظور سنجش تأثير متغير مستقل بر وابسته، پرسش‌نامه پژوهش به‌صورت حضوري و اينترنتي و به روش نمونه‌گيري غيراحتمالي در دسترس 450 نفر از اعضاي نمونه توزيع گرديد كه در نهايت 402 پرسش‌نامه مناسب و بدون نقص جمع‌آوري‌ شد و تجزيه ‌و تحليل گرديد. تجزيه ‌و تحليل داده‌ها با استفاده از روش معادلات ساختاري و نرم‌افزار Smart PLS2 حاكي از آن است كه محتواي درسي و خودرهبري به ‌طور مستقيم و با ميانجي‌گري خودكارآمدي و خودتعيين‌كنندگي بر اميد به اشتغال مؤثر است؛ بنابراين، كليه فرضيه‌هاي پژوهش مورد تأييد خواهد بود.