ارزيابي روابط فنوتيپي و ژنتيكي بين صفات زراعي ، عملكرد دانه و اجزاي آن در ژنوتيپ هاي به دست آمده از تلاقي بين گونه اي گلرنگ اهلي و وحشي

گلرنگ از گياهان بومي ايران است و امكان اصلاح ژنتيكي آن با تلاقي هاي بين­گونه­اي وجود دارد. در اين تحقيق 14 ژنوتيپ شامل ژنوتيپ­هاي به دست آمده از تلاقي بين گونه اي گلرنگ اهلي- وحشي در نسل­هاي F5 و F6، به همراه برخي ژنوتيپ هاي اهلي و وحشي و روابط بين برخي صفات زراعي و اجزاي عملكرد آنها در قالب طرح بلوك كامل تصادفي در سال زراعي 90-1389 در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه صنعتي اصفهان بررسي شدند. عملكرد دانه در بوته ژنوتيپ­ها بين 41/6 تا 49/14 گرم متغير و بيشترين ميزان عملكرد دانه در بوته متعلق به ژنوتيپ F6 حاصل از تلاقي چهار بود. نتايج به دست آمده از تجزيه همبستگي بين صفات نشان داد كه صفات وزن هزاردانه و قطر غوزه بيشترين همبستگي را با عملكرد دانه در بوته داشتند. نتايج به دست آمده از تجزيه رگرسيون مرحله­اي نيز نشان داد كه صفات وزن هزاردانه و قطر غوزه مهم ترين عامل هاي تعيين كننده عملكرد دانه در بوته بودند كه درمجموع 61 درصد از تغييرات عملكرد دانه در بوته را توجيه كردند. نتايج تجزيه ضريب هاي مسير ترتيبي نيز نشان داد كه صفات وزن هزاردانه، قطر غوزه و شمار غوزه در بوته به عنوان متغيرهاي رتبه اول انتخاب شده و 56درصد از تغييرات عملكرد را توجيه كردند. نتايج همچنين نشان داد كه دو صفت وزن هزاردانه و قطر غوزه مي توانند به عنوان شاخص انتخاب براي افزايش عملكرد در گلرنگ در نظر گرفته شوند.