بهينه سازي روش ريزازديادي درون شيشه اي برخي پايه هاي پر رشد گلابي

به منظور ریزازدیادی چهار پایة‌ پر رشد گلابی شامل پایه‌های كنجونی، Pyrus betulifolia، درگزی و پایة‌ Gh1 اثر چند محیط‌ كشت پایه (MS، QL و QL تغییریافته)، سایتوكینین و اكسین بر میزان باززایی، پرآوری و ریشه‌زایی آن‌ها در شرایط درون شیشه‌ای در مؤسسة تحقیقات اصلاح و تهیة نهال و بذر كرج بررسی شد. نتایج نشان داد در بین محیط‌های كشت پایه، بیشترین میزان پرآوری برای همة پایه‌ها، در محیط كشت QL مشاهده شد. در بین پایه های گلابی، پایة Gh1 در هر دو محیط كشت QL و QL تغییریافته، باززایی مطلوبی را نشان داد. نتایج مربوط به پرآوری ریزنمونه ها در غلظت‌های 1 و 2 میلی‌گرم در لیتر BAP و 0، 1 و 2 میلی‌گرم در لیتر 2ip نشان داد، بیشترین پرآوری در غلظت 1 میلی‌گرم در لیتر BAP به دست آمد، اما با اضافه كردن 2ip به محیط كشت، تأثیر معنا‌داری بر پرآوری ریزنمونه­ها نداشت. همچنین درصد ریشه‌زایی پایه‌ها با استفاده از غلظت‌های مختلف IBA نشان داد كه بیشینه ریشه‌زایی در غلظت 1 میلی­گرم در لیتر IBA به دست آمد. ارزیابی درصد ریشه زایی در دو محیط كشت حاوی آگار و پرلایت نشان داد كه بیشترین ریشه زایی پایه ها به‌غیراز پایة P. betulifolia، در محیط كشت حاوی پرلایت به دست آمد. درمجموع به منظور موفقیت در ریزازدیادی پایه‌های یادشده در شرایط درون شیشه ای استفاده از محیط كشت QL حاوی BAP (1 میلی گرم در لیتر) برای پرآوری مطلوب و تیمار 1 میلی گرم در لیتر IBA در شرایط پرلیت برای ریشه‌زایی مطلوب، قابل توصیه است.