بررسي تاثير احساس آنومي بر امكان كنش ارتباطي (مورد مطالعه: شهر مشهد)

هدف مقاله حاضر بررسي رابطه احساس آنومي و امكان كنش ارتباطي است. براي نيل به اين هدف در گام اول با تاكيد بر رويكردهاي جامعه شناختي و روان شناسي اجتماعي آنومي و نظريه كنش ارتباطي هابرماس تلاش شد تا چارچوب مفهومي تنظيم شود. در گام دوم از روش پيمايش و ابزار پرسشنامه استفاده شد. روش نمونه­گيري در مقاله حاضر خوشه اي چند­مرحله­اي­ و حجم نمونه بر پايه فرمول كوكران 400 نفر از شهروندان بالاي 18 سال شهر مشهد است. ضرايب همبستگي بين متغيرهاي تحقيق معنادار بود و فرضيات پژوهش تاييد شدند، به اين ترتيب هر سه بعد احساس آنومي يعني بي­معنايي، بي قدرتي و بت­وارگي پول با امكان كنش ارتباطي رابطه معناداري داشتند. يافته هاي حاصل از تحليل رگرسيون نشان داد از ميان ابعاد متغير مستقل (بي معنايي و بي­اعتمادي، بي قدرتي و بت­وارگي پول) بت وارگي پول، در تعيين كنش ارتباطي سهم به سزايي دارد و دو بعد بي­معنايي و بي­اعتمادي به واسطه بت وارگي، نقش تعيين كننده اي در كنش ارتباطي دارند.