بررسي ابعاد معافيت هاي مالياتي در ورزش ايران از ديدگاه مديران باشگاه ها و كارشناسان ورزشي

هدف پژوهش حاضر بررسي ابعاد معافيت هاي مالياتي در ورزش ايران از ديدگاه مديران باشگاه ها و كارشناسان ورزشي بود. روش تحقيق توصيفي و از نوع همبستگي، و جامعه آماري شامل مديران باشگاه ها و كارشناسان ورزشي سه استان تهران، اصفهان و فارس بود. نمونه آماري مديران برابر با جامعه آماري (25=N=n نفر) و نمونه آماري كارشناسان ورزشي به صورت تصادفي در دسترس (30n=) انتخاب شد. ابعاد معافيت هاي مالياتي در ورزش ايران با استفاده از پرسشنامه 20 سوالي محقق ساخته بررسي شد. روايي صوري و محتوايي پرسشنامه را پانزده نفر از استادان صاحب نظر تاييد كردند. ضريب پايايي پرسشنامه 86/0= α به دست آمد. يافته ها نشان داد كه معافيت هاي مالياتي در ورزش از ديدگاه مديران باشگاه ها و كارشناسان ورزشي در حد قابل قبولي قرار ندارد. همچنين ضريب مسير مباني معافيت هاي مالياتي و معافيت هاي مالياتي كل، ضريب مسير معافيت هاي مالياتي پايه درآمدي و معافيت هاي مالياتي كل و ضريب مسير معافيت هاي مالياتي موضوعي و معافيت هاي مالياتي كل تاييد شد. پيشنهاد مي شود نهادهاي قانونگذار مالياتي ايران، به خصوص قسمت هاي مربوط به معافيت ها، به بررسي مجدد معافيت هاي مربوط به بخش ورزش كشور بپردازند و زمينه حضور بخش خصوصي در ورزش را هموار سازند.