اثربخشي آموزش مهارت هاي ارتباطي و تعاملات عاطفي با رويكرد ارزش هاي ديني بر رضايت زناشويي

رضايت زناشويي انطباق بين وضعيت موجود فرد در روابط زناشويي با وضعيت مورد انتظار او است. هدف از پژوهش حاضر تعيين اثربخشي آموزش مهارت هاي ارتباطي و تعاملات عاطفي با رويكرد آموزه هاي ديني جهت افزايش رضايت زناشويي بود. طرح پژوهش حاضر از نوع شبه آزمايشي با پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. تعداد 20 زوج در اين پژوهش شركت كردند و در دو گروه آزمايش (10 زوج) و كنترل (10 زوج) قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش، مقياس رضايت زناشويي افروز (AMSS) بود. مداخله آموزشي مهارت هاي ارتباطي و تعاملات عاطفي با رويكرد آموزه هاي ديني بر روي گروه آزمايش در طي 8 جلسه 5/1 ساعته و هفته اي يك بار اجرا شد. تحليل نتايج قبل و بعد از آموزش نشان داد كه تفاوت بين ميانگين نمرات پيش آزمون و پس آزمون گروه آزمايش، در نمره رضايت زناشويي معنادار بوده است، اما تفاوت معنادار بين نمرات پيش آزمون و پس آزمون گروه كنترل در نمره رضايت زناشويي به دست نيامد. هم چنين، تاثير اين آموزش پس از گذشت 2 ماه نيز پايدار بود. نتايج پژوهش حاضر مي تواند به درك نقش مهمي كه مهارت هاي ارتباطي و عمل به آموزه هاي ديني در موفقيت ازدواج ايفا مي كنند كمك كند و مورد استفاده روانشناسان و مشاوران خانواده قرار گيرد.