پيامدهاي ناشايسته سالاري

در دنیای پرتلاطم كسب و كار كنونی، سازمان ها تلاش می كنند تا شایسته ترین افراد را شناسایی، جذب و ضمن حفاظت،به كار بگیرند. وضعیت‌ سازمانی‌ و منطق‌ حاكم‌ برآن‌ ایجاب‌ می‌كند كه‌از هركسی‌ و هرچیزی‌ به‌ درستی‌ و متناسب‌ با موقعیت‌، حداكثراستفاده‌ ممكن‌ به‌ عمل‌ آید. چنین‌ فرضی‌ دربارۀ‌ نیروی‌ انسانی‌به صورت‌ قرار گرفتن‌ شایسته‌ترین‌ فرد در مناسب‌ترین‌ موقعیت‌شغلی‌ (شایسته‌سالاری‌) مطرح‌ می‌ شود.این توانمندی ها برای بهبود عملكرد و رسیدن به بهره وری، ضروری استوسازمان هایی كه در شناسایی و توسعۀ شایستگی ها قصور كنند و افراد نالایق و ناشایسته را در رأس امور خود قرار دهند،با خطرپذیری بسیاری رو به رو خواهند شد كه برای آن ها پیامدهای منفی فراوانی به دنبال دارد. از این رو، به منظور بررسی پیامدهای ناشایسته سالاری و ارائۀ راهكارهای پیش گیرانه در ارتباط با آن، تحقیق حاضر با استفاده از تجارب خدمتی نگارندگان، منابع اسنادی و كتابخانه ای، به بررسی و جمع آوری اطلاعات موجود دربارۀ موضوع پرداخته است. نتایج نشانگر این است كهناشایسته سالاری، آثار و پیامدهای منفی بر سازمان، افراد، ارتقا و توانمندسازی كاركنان و جامعه (مردم) دارد كه از جمله موجب از بین بردن خلاقیت و نوآوری، عدم تعامل با دیگر سازمان ها، عدم توانایی برای اجرای مأموریت ها و ادارۀ سازمان، اتخاذ و اجرای سیاست های غلط،انتخاب و به كارگیری افراد ناشایسته، باور نداشتن نظرات و دیدگاه سایرین (عدم اعتقاد به خرد جمعی)، به وجود آوردن یك نظام مدیریت طلبكار، مدیریت قلدرمعابانه، مدیریت زورگو، منفی بافی درسازمان، دائم الاولویت بودن در سازمان و حلال المسائل بودن در سازمان، خواهد شد.