ارزيابي عوامل مؤثر بر دلبستگي مكاني در محلات شهري با استفاده از فرآيند تحليل شبكه اي

محلات از جمله عناصر سازنده ي شهري هستند كه از ديرباز نقش بسزايي در پيوند دادن مردم با محيط زندگي­شان و دلبستگي مكاني ايشان عهده­دار بوده­اند. با اين وجود تحولات كالبدي، اجتماعي و اقتصادي عصر مدرن سبب گرديده تا پيوندهاي مكاني ساكنان با محيط زندگي شان كمتر مورد توجه قرار گيرد. علاوه بر اين تنوع رويكردها، تعاريف و اصطلاحات مورد استفاده در اين حوزه از دانش بشري سبب گرديده تا هيچ توافقي پيرامون نام، تعريف يا رويكرد روش شناسانه­اي كه به بهترين وجه بتواند به اين حوزه بپردازد وجود نداشته باشد. اين سردرگمي مفهومي همچنان كه بسياري از محققان نيز اشاره داشته­اند به طور جدي مانع پيشرفت در حوزه ي دلبستگي مكاني گرديده است. بر اين اساس پژوهش حاضر با هدف دستيابي به چارچوبي مفهومي از دلبستگي مكاني و عوامل موثر بر آن، ضمن مروري بر ادبيات دلبستگي مكاني با استفاده از فرآيند تحليل شبكه­اي به ارزيابي عوامل موثر بر دلبستگي مكاني در محلات شهري پرداخته است. نتايج مطالعات حاضر حكايت از آن دارد كه از ميان 28 زيرمعيار مورد بررسي، تنها تاثير 21 زيرمعيار داراي تاثير تاييد گرديده بر دلبستگي مكاني مي­باشند كه از ميان آنها نيز طول مدت سكونت، پيوندهاي اجتماعي و خاطره­انگيزي به ترتيب با وزن نهايي 0.08، 0.061 و 0.051 در مقايسه با ساير زيرمعيارها از بيشترين اهميت برخوردار مي­باشند. علاوه بر اين بررسي مولفه­هاي 6 گانه ي دموگرافيك، كالبدي- فضايي، عملكردي- رفتاري، تجربي زيبايي شناختي، تجربي ادراكي و زيست محيطي، بيانگر تاثيرگذاري تمام مولفه­ها بر دلبستگي مكاني بوده كه مويد ساخت سه بعدي (شناختي، احساسي و رفتاري) دلبستگي مكاني است.