نگاه نو به رقابت ايران و تركيه در كسب قدرت منطقه‌اي

جمهوري اسلامي ايران و تركيه كه در منطقه مهم و راهبردي خاورميانه واقع گرديده‌اند، داراي پيشينه تاريخي قابل توجه هستند و مشابهت‌هاي قابل تاملي از جمله تمدن‌هاي باستاني قبل از اسلام و امپراتوري‌هاي بسيار گسترده‌اي بوده‌اند. هر دو كشور در طول تاريخ خود، روابط پر فرازونشيبي داشته كه گاه اين روابط، دوستانه و گاه با تعارض و حتي جنگ همراه بوده است. ايران و تركيه همواره خود را قدرت برتر منطقه پنداشته و در اين راستا در عين برقراري روابط حسنه، رقابت جدي نيز با هم داشته‌اند. در اين مقاله با استفاده از روش توصيفي-تحليلي و با كمك گرفتن از چارچوب نظري نظريه رياليسم نيوكلاسيك، ضمن بررسي مولفه‌ها و ويژگي‌هاي يك قدرت منطقه‌اي به مقايسه اين دو كشور پرداخته مي‌شود. به نظر مي‌رسد با اينكه زمينه بازيگري و ايفاي نقش در جايگاه يك قدرت منطقه‌اي براي هر دو كشور در زمينه‌هايي مهيا باشد، اماهر دو كشور جهت دستيابي به جايگاه قدرت برتر منطقه‌اي با چالش‌هايي نيز مواجه هستند.