مسئوليت پذيري اجتماعي شركتي و اخلاق كسب وكار در بخش كشاورزي

زمينه: به دليل اينكه كسب وكار داراي اثرات اجتماعي، اقتصادي و محيط زيستي است، توجه به مسئوليت پذيري اجتماعي شركتي و اخلاق كسب و كار ضروري است. براين اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسي مسئوليت پذيري اجتماعي شركتي و اخلاق كسب وكار در پنج استان كشور در ميان بنگاه هاي بخش كشاورزي اجرا شد. روش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف، كاربردي و از نوع توصيفي- همبستگي است. جامعه آماري مديران بنگاه هاي پنج استان كشور شامل كرمانشاه، فارس، زنجان، مركزي، كهگيلويه و بويراحمد بود كه از ميان آنها 150 نفر به روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. داده ها توسط پرسشنامه گردآوري شدند و براي تجزيه تحليل آنها از ضريب همبستگي پيرسون، آزمون t مستقل و آزمون كروسكال واليس استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه 4/65 درصد از بنگاه ها داراي مسئوليت پذيري اجتماعي شركتي پايين تر از ميانگين (33/4) بودند. همچنين، وضعيت اخلاق كسب وكار در ميان 52 درصد از بنگاه ها بالاتر از ميانگين (32/4) بود. رابطه مثبت و معناداري ميان مسئوليت پذيري اجتماعي شركتي و اخلاق كسب وكار با سن مدير، تعداد كاركنان و سابقه فعاليت مدير در بنگاه وجود داشت. همچنين، نتايج بيانگر وجود تفاوت معنادار ميان ميانگين اخلاق كسب وكار و مسئوليت پذيري اجتماعي شركتي از نظر جنسيت و رشته تحصيلي مدير، محل استقرار و نوع بنگاه بود. نتيجه گيري: در زمينه مسئوليت پذيري اجتماعي شركتي، برنامه هاي اجرايي در خصوص مسئوليت پذيري نسبت به برخورداران اجتماعي و غيراجتماعي از قبيل سازمان هاي مردم نهاد و محيط زيست در اولويت تدوين قرار دارد. همچنين، در تدوين منشور اخلاق كسب و كار، هنجارهاي مربوط به قيمت و توزيع و همچنين، هنجارهاي مربوط به تعهد و افشاء اطلاعات محصول نياز به توجه جدي دارد.