بررسي مضيقه‌ ازدواج در ايران

بحث مضيقه ازدواج يا عدم تعادل تعداد مردان و زنان واقع در سن ازدواج در اثر تغييرات ساختار سني جمعيت كشور در پژوهش­هاي پيشين مورد توجه قرار گرفته است. هدف اين پژوهش به روز كردن اطلاعات موجود در مورد وضعيت مضيقه ازدواج در ايران بر اساس نتايج آخرين سرشماري نفوس و مسكن در سال 1390 است. به منظور دست‌يابي به تحليلي دقيق از وضعيت مضيقه ازدواج، علاوه بر بررسي نسبت‌هاي جنسي و مقايسه‌هاي توصيفي، از شاخص ميزان فراهمي زوج و شاخص مقايسه‌اي نسبت شانس ازدواج نيز استفاده مي‌گردد. اين شاخص‌ها براي زنان و مردان در كل كشور و نيز به تفكيك مناطق شهريروستايي محاسبه مي­شوند. نتايج پژوهش حاضر نشان مي‌دهد كه در گروه سني 24-20 ساله، زنان به جز زنان شهرنشين داراي تحصيلات متوسطه و پيش دانشگاهي؛ در گروه سني 29-25، مردان شهر نشين داراي تحصيلات متوسطه و پيش دانشگاهي و كل زنان اين گروه سني؛ در گروه سني 34-30، همه زنان در شرايط مضيقه ازدواج هستند و به طور كلي زنان بيش از مردان با مضيقه ازدواج روبرو هستند.