«منع تشبه به جنس مخالف» به مثابه قاعده فقهي

اين پژوهش با روش فقهي به بررسي روايات منع تشبه به جنس مخالف مي‌پردازد و مي‌كوشد به اين پرسش پاسخ دهد كه آيا اين روايات، ظرفيت لازم براي پشتيباني يك قاعده فقهي در حوزه مباحث جنسيتي را دارد. براي پاسخ به اين پرسش، پس از ذكر نكاتي در اهميت قاعده‌سازي و خطورت تشبه به جنس مخالف، ويژگي‌هاي قاعده و لوازم قاعده‌سازي بيان مي‌شود. در پي آن با توصيف و تبيين مضمون روايات و بررسي اسناد و دلالت و مفاد آنها، به اين نتيجه مي‌رسيم كه گزاره‌هاي مربوط به منع تشبه به جنس مخالف، شمول و كليت لازم براي تطبيق را در اختيار قرار مي‌دهد و مي‌تواند تحت عنوان قاعده فقهي «تحريم تشبه النساء بالرجال والعكس» در حوزه فقه فردي و حاكميتي مطرح شود. طرح اين قاعده در حوزه فقه حكومتي و سياستگذاري‌هاي كلان اجتماعي، با دلايل متقن‌تري قابل‌پيگيري است.