برآورد عملكرد مدل هاي رگرسيون تواني در تعيين هندسه هيدروليكي مقطع پ كانال هاي پايدار (مطالعه موردي: حوضه تروال)

توسعه روابط هندسه هيدروليكي در پروژههاي احياي رودخانه و مدلسازي هيدرولوژيكي اهميت قابل توجهي دارد. از اينرو، ارائه روابط منطقهاي جهت فرموله نمودن ابعاد مقطع پر كانال با استفاده از سطح حوضه زهكشي بالادست (به عنوان متغير مستقل) در حوضه تروال، به عنوان هدف اصلي اين تحقيق مد نظر قرار گرفت. بررسيهاي ميداني در 28 – 13 آبان ماه 1394 در طول رودخانههاي اصلي چم سيس، سنگ سياه، اوزون دره و رودخانه اصلي تروال انجام گرفت و فرموله كردن ابعاد مقطع پر كانالهاي پايدار بر مبناي سطح حوضه بالادست و با استفاده از دادههاي 22 مقطع پايدار انجام شد. نتايج حاصله نشانداد كه مدلهاي چندبخشي در فرموله كردن رابطه بين سطح حوضه بالادست و خصوصيات مقطع كانال پايدار، بهترين عملكرد را داشتند. مقادير ريشه دوم ميانگين مربعات خطاي نسبي (RRMSE) بيشتر از 4/0 معادلات رگرسيوني اوليه هندسه هيدروليكي بر اساس رابطه تواني ساده بين ابعاد مقطع پر كانال و سطح حوضه بالادست، نشان دهنده عملكرد ضعيف معادلات تواني ساده در برآورد هندسه هيدروليكي بود در حاليكه در روابط تواني چند بخشي، نه تنها مقادير RRMSE در برآورد سطح مقطع و عرض بالاي مقطع در حــــوضه هاي بـــا مساحت كمتر از 1165 كيلومتر مربع، زير 2/0 بود بلكه مقادير خطاي RRMSE در برآورد عمق متوسط و عمق حداكثر پر كانال در حوضههاي با مساحت زير 100 كيلومتر مربع نيز به ترتيب كمتر از 12/0 و 25/0 بدست آمد. با اين حال، رابطه مناسبي براي فرموله نمودن ابعاد مقطع كانال پايدار در حوضههاي با مساحت بيش از 1165كيلومترمربع معرفي نشد. اين امر ميتواند به دليل تغيير در رابطه بارش – رواناب و اثرات بيشتر فعاليت هاي انساني در حوضههاي بزرگتر باشد. نتايج بدست آمده از اين تحقيق، اطلاعات مفيدي را فراهم مينمايد كه در پروژههاي احياي رودخانه و طراحي سازههاي آبي كاربرد دارد.