تاثير مداخله آموزشي مبتني بر نمادها بر روي آگاهي ، نگرش ، رفتار خودمراقبتي ، ميزان قند خون ناشتا و HbA1c در بيماران ديابتي نوع 2 در شهر كرمان

زمینه و مقدمه: آموزش می‌تواند نقش مهمی در كنترل بیماری‌های مزمن ازجمله دیابت داشته باشد. این مطالعه، با هدف بررسی تأثیر مداخله آموزشی مبتنی بر نمادها بر میزان آگاهی، نگرش، رفتار خودمراقبتی بیماران مبتلابه دیابت نوع 2 و نیز شاخص‌های گلیسمیك آن‌ها صورت گرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع كارآزمایی بود كه بر روی 100 نفر از افراد مبتلابه دیابت نوع 2 مراجعه‌كننده به كلینیك دیابت شهر كرمان صورت گرفت. افراد به‌طور تصادفی به دو گروه 50 نفره مداخله و شاهد تقسیم شدند. در گروه مداخله آموزش مبتنی بر نمادها به شكل اسلاید و پوستر همراه با سخنرانی ارائه شد؛ ولی در گروه شاهد سخنرانی و اسلاید فاقد نماد ارائه شد. داده­های جمع‌آوری‌شده با آزمون‌های كای‌اسكوئر، تی زوجی، ویلكاكسون، من‌ویتنی یو و تی مستقل از طریق SPSS16 تجزیه‌وتحلیل شدند. یافته‌ها: میانگین نمره خودمراقبتی كلی در گروه مداخله افزایش معنا‌داری پیدا كرد (0001/0p<) و اجزاء خودمراقبتی پایش قند خون و مراقبت از پا هم به‌طور معنا‌داری در گروه مداخله بهبود یافت. قند ناشتا و HbA1c در هر دو گروه كاهش یافت و نمره آگاهی نیز در هر دو گروه پس از مداخله بهبود یافت؛ ولی نمره نگرش فقط در گروه مداخله افزایش پیدا كرد. نتیجه‌گیری: با توجه به نقش مؤثر نمادها در یادگیری دستورالعمل‌های بهداشتی، به نظر می‌رسد آموزش با استفاده از نمادها در ارتقاء رفتارهای خودمراقبتی در افراد مبتلا به دیابت كه اغلب مسن و دارای سطح سواد پایین هستند، تأثیرگذار است.